e-mail:   •  tel. (+48) 506-34-56-24

/Opinie i publikacje

Kacper Miklaszewski

Recenzja z koncertu; Ruch Muzyczny 5/2002

Pianistka, absolwentka Konserwatorium Moskiewskiego, od pewnego czasu mieszka w Polsce, we Wrocławiu, gdzie wykłada w Akademii Muzycznej i PSM II st., jest ceniona za trafne i przemyślane komentarze muzyczne oraz serdeczny stosunek do uczniów. W Warszawie wystąpiła 6 marca w Studiu Koncertowym im. Lutosławskiego z recitalem złożonym z klasycznych pozycji muzyki zachodnioeuropejskiej oraz muzyki rosyjskiej – zaprezentowała „Karnawał wiedeński op. 26” Schumanna i „Gaspard de la nuit” Ravola oraz „Dwa poematy op. 32” i dwie „Etiudy cis-moll (op. 2 nr 1, op. 42 nr 5)” Skriabina, a także trzy najpopularniejsze „Preludia (Es-dur op. 23 nr 6, gis-moll op. 32 nr 12, g-moll op. 23 nr 5)” i cztery znacznie rzadziej grywane „Etudes-tableaux (g-moll op. 33 nr 8, c-moll op. 39 nr 1, a-moll op. 39 nr 6, Es-dur op. 33 nr 7)” Rachmaninowa.
Precyzja gry i godne podziwu umiejętności techniczne pozwalają Rusinie kreować interpretacje czytelne, łatwo rozwijające przed słuchaczem całość skomplikowanych form, przekonujące pod względem stylistycznej konsekwencji i logiki muzycznej narracji.



Kaziemierz Kościukiewicz

Kameralistka i skrzypcowe przeboje; Ruch Muzyczny 6/2003

Praktyczny styl myślenia dyrektora-menedżera Filharmonii Wrocławskiej, Lidii Geringer d’Oedenberg, przynosi owoce. Konsekwntne nakłanianie solistów wieczorów piątkowych do występów kameralnych stało się regułą, co więcej – koncerty te mają już swoją publiczność. Tak przedstawiła się w październiku ukraińska pianistka Olga Dudnik z Kameralistami Filharmonii, w listopadzie wiolonczelista Aleksander Rudin z Mirosławem Gąsieńcem, a ostatnio Radosław Szulc, który najpierw wystąpił jako skrzypek i dyrygent w orkiestrowym programie Mozartowskim z udziałem drugiej skrzypaczki Akiko Tanaki („Adagio” na skrzypce i orkiestrę, „Concertone KV 190”, „Symfonia A-dur KV 201”), zaś następnego wieczoru (1 lutego) wraz z towarzyszącą mu wrocławianką Olgą Rusiną (w bisie także z dokooptowaną Tanaką) cieszył miłośników skrzypcowej kameralistyki.



Walentyna Węgrzyn

Muzyka rosyjskiej nostalgii; Ruch Muzyczny 1/2004

Programy koncertów symfonicznych w Filharmonii Wrocławskiej konstruowane są z wielkim smakiem zarówno w sferze stylistycznej jak i w zakresie budowania kojarzeń i kontrastów. Można to również powiedzieć o wieczorze, w którym znalazły się dzieła pochodzące z tego samego kręgu narodowego i stylistycznego z II połowy XIX i I połowy XX wieku - Czajkowskiego i Rachmaninowa. Solistką koncertu była pianistka rosyjska Olga Rusina, zamieszkała we Wrocławiu i tu we wrocławskej Akademii Muzycznej prowadząca ożywioną działalność pedagogiczną. W jej wykonaniu usłyszeliśmy znany i popularny II koncert fortepianowy c-moll Sergiusza Rachmaninowa. Utwór jest tak znany, posiada tak wiele wersji wykonawczych, że łatwo wskazać na wzory typowe, mistrzowskie i stylowe. W interpretacji Olgi Rusiny można powiedzieć o istnieniu pewnej charakterystycznej dla muzyki nuty zadumy, nostalgii prezentowanej w sposób elegancki, powściągliwy i przez to chyba najbardziej typowy, jaki udało się słyszeć ostatnio.

Chopin-cd

L. v. Beethoven, Sonaty